راه حرام روى خواهد آورد و نهايتاً بايد به خاطر تأمين دنياى ديگران وارد جهنّم شود . نتيجه اينكه همانطور كه ارادهء قوى ابزارى مهم براى پيشرفت سير و سلوك به شمار مىآيد ، « قاطعيت در گفتار » و « استقامت در رفتار » نيز ابزار اساسى ديگرى است كه در سلوك معنوى انسان نقشى برجسته و كاربردى ويژه دارد . راهكارهاى تحصيل قاطعيت در گفتار بنابر تصريح قرآن كريم ، شب بيدارى و نافلهء شب ، موجب قاطعيّت انسان در گفتار مىشود : ( إِنَّ ناشِئَةَ اللَّيْلِ هِيَ أَشَدُّ وَطْئاً وَ أَقْوَمُ قيلا ) « 1 » در روايات شريف اهل‌بيت ( عليهم السلام ) نيز علاوه بر نماز شب ، از تقوا به عنوان عامل مؤثّرى جهت تقويت قاطعيّت كلام آدمى ياد شده است . امام صادق ( ع ) مىفرمايند : اگر كسى از خداى متعال خوف داشته باشد ، يعنى روح خداترسى در عمق جان او حكمفرما شود ، خداوند خوف از او را در اشياء قرار مىدهد . و اگر روح خشيت از خداوند در كسى نباشد و از خداى سبحان هراسى نداشته باشد ، خداى تعالى ترس از همه چيز را به جان او مىاندازد . « مَنْ خَافَ اللَّهَ أَخَافَ اللَّهُ مِنْهُ كُلَّ شَيْءٍ وَ مَنْ لَمْ يَخَفِ اللَّهَ أَخَافَهُ اللَّهُ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ » « 2 » به عبارت ديگر آدمى كه تقوا پيشه كند و از خدا بترسد ، از هيچ موجودى نخواهد ترسيد و كسى كه از خدا نترسد ، در مقابل همهء اشياء هراسان و ذليل خواهد بود . امام مجتبى ( ع ) نيز در روايت ديگرى به همين موضوع اساسى اشاره مىفرمايند :

--> ( 1 ) . المزّمّل / 6 ( 2 ) . الكافى ، ج 2 ، ص 68