افراد بسيارى در طول تاريخ بوده‌اند كه ضمن مودّت ورزيدن به حضرات معصومين ( عليهم السلام ) ، از فرامين آنان تبعيّت كرده و كردار خود را به آن ذوات مقدّس شبيه كرده‌اند و بر اين اساس ، فيوضات رحمانى حق‌تعالى شامل حال آنان شده و توانسته‌اند منازل هفتگانهء سير و سلوك را بپيمايند و به لقاء الله نائل شوند . سلمان فارسى و ميثم‌تمّار دو نمونه از مصاديق اين مدّعا هستند و با اينكه هر دو پيرمرد بودند ، طى چند سال شاگردى خدمت پيامبر اكرم ( ص ) يا اميرالمؤمنين على ( ع ) ، به مقامات والاى عرفانى دست يافتند . اگر كسى با همهء مراتبى كه ذكر شد ، به عترت ( عليهم السلام ) تمسّك جويد ، آن ذوات منوّر بر دل او حكومت مىكنند و اگر قرآن و عترت ( عليهم السلام ) سرپرستى دل كسى را به عهده بگيرند ، مصداق حزب الله در آيهء شريفهء ( وَ مَنْ يَتَوَلَّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ الَّذينَ آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغالِبُونَ ) « 1 » مىشود و در كارزار با شيطان انسى و شيطان جنّى پيروز مىگردد . مىتواند بر دشمن درون و برون غلبه پيدا كند ، نفس امّاره را مهار مىكند و صفات رذيله را ريشه كن نمايد . چنين كسى در دنيا و آخرت ، رستگار و سرافراز است . غلبه بر نفس امّاره و هوى و هوس ، آدمى را به مقام آدميّت مىرساند و غلبه بر دشمن برون ، نظير آنچه در پيروزى شكوهمند انقلاب اسلامى ايران رخ داد ، انسان را در دنيا سرافراز مىكند و غلبهء مهم‌تر براى كسانى كه با قرآن و عترت ( عليهم السلام ) انس دارند ، وقتى رخ مىدهد كه به دست آنان و به رهبرى امام زمان « ارواحنا فداه » ، پرچم اسلام را بر روى كرهء زمين افراشته نمايند و حزب الله بر دنيا غالب گردد . اين همان معناى رستگارى است كه در آيهء ديگر مىفرمايد : ( أَلا إِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُون ) . « 2 » پس در سايهء تمسّك به قرآن و عترت ( عليهم السلام ) ، سعادت دو گيتى نصيب انسان مىشود .

--> ( 1 ) . المائده / 56 ( 2 ) . المجادلة / 22