و هنگامى كه قرار بود غيبت كبرى آغاز شود ، آن حضرت در توقيعى فرمودند : « وَ أَمَّا الْحَوَادِثُ الْوَاقِعَةُ فَارْجِعُوا فِيهَا إِلَي رُوَاةِ حَدِيثِنَا فَإِنَّهُمْ حُجَّتِي عَلَيْكُمْ وَ أَنَا حُجَّةُ اللَّهِ عَلَيْهِم » « 1 » و بدين ترتيب ، حضرت ولىّعصر « ارواحنا فداه » تكليف مردم را در زمان غيبت كبرى مشخّص فرمودند و آنان را براى به دست آوردن حكم خداوند متعال ، به سوى فقهاى جامع‌الشّرايط كه مبيّن احكام اسلام هستند ، سوق دادند . از اين رو عمل به رسالهء مرجع تقليد و فقيه جامع‌الشّرايط در زمان غيبت امام معصوم ( ع ) ، اطاعت از امر عترت ( عليهم السلام ) ، محسوب مىگردد . به همين جهت به همه خصوصاً اهل معرفت توصيه مىشود كه از طريق مراجعه به رسالهء مرجع تقليد ، تقيّد به ظواهر شرع را حفظ كنند و بدين وسيله مطيع محض دستورات قرآن كريم و عترت ( عليهم السلام ) باشند تا سعادتمند گردند . مرتبهء سوّم ؛ تشبّه مرتبهء سوّم تمسّك به عترت ( عليهم السلام ) ، اين است كه آدمى در حدّ توان ، اعمال خود را به اعمال چهارده معصوم ( عليهم السلام ) شبيه كند و به گونه‌اى رفتار نمايد كه شيعه و پيرو آنان محسوب گردد . به عبارت روشن‌تر ، سيرهء معصومين ( عليهم السلام ) را اسوه و سرمشق خود قرار دهد و دقيقاً رفتار و عملكرد خود را با نحوهء رفتار آن ذوات مقدّس تطبيق نمايد . قرآن كريم مىفرمايد : ( لَقَدْ كانَ لَكُمْ في رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كانَ يَرْجُوا اللَّهَ وَ الْيَوْمَ الْآخِرَ وَ ذَكَرَ اللهَ كَثِيرًا ) « 2 »

--> ( 1 ) . كمال الدين ، ج 2 ، ص 484 ( 2 ) . الأحزاب / 21 : « قطعاً براى شما در رفتار رسول خدا مايه اقتدا و سرمشق زندگى است ، براى كسى كه به خدا و روز واپسين اميد دارد و خدا را بسيار ياد مىكند . »