الشيخ حسين المظاهري

54

سير و سلوك؛ مقدمه (فارسى)

به نام خداوند بخشنده مهربان . آيا كسى كه دين خدا و روز جزا را تكذيب مىكند ، ديدى ؟ آرى او همان است كه يتيم را به سختى مىراند . و ( كسى را ) بر دادن طعام به فقرا ترغيب نمىكند . پس واى به حال نمازگزاران . آنان كه از نمازشان غافل و به آن بىاعتنايند . آنان كه رياكارى مىكنند و اسباب و وسائل مورد نياز را ( از ديگران ) دريغ مىورزند . خداوند متعال در اين آيات ، غافلان از نماز را بىدين معرفى مىنمايد و مىفرمايد : واى بر اين نامسلمان‌ها كه اهميّت به نماز نمىدهند و در وقت نماز غافل از نمازند . غفلت جامعه از نماز يعنى شلوغ بودن بازار و خيابان در وقت نماز و بدبختى بالاتر در چنين جامعه‌اى اين است كه سينماها و اماكن تفريحى ، در وقت نماز پر جمعيّت باشد . قرآن كريم چنين ملّتى را مسلمان واقعى نمىداند ؛ زيرا مسلمان در فرهنگ قرآن و عترت ( عليهم السلام ) كسى است كه در موقع نماز كاملًا متوجّه نماز باشد و به هيچ امر ديگرى غير از نماز توجّه نداشته باشد . روايت شده است كه امام صادق ( ع ) در آخرين لحظات حيات ، همهء خويشان و اطرافيان خود را فراخواندند ، به‌طورى كه همه تصوّر كردند امام ( ع ) وصيت جديدى دارند . پس از آنكه خويشان و بستگان امام ششم ( ع ) به بالين ايشان حاضر شدند ، حضرت فرمودند : « انَّ شَفاعَتَنَا لاتَنَالُ مُستَخِفّاً بِالصَّلَوةِ » « 1 » كسى كه نماز را سبك بشمارد ، به شفاعت ما اهل‌بيت نمىرسد . مصداق سبك شمردن نماز اين است كه انسان نماز را اوّل وقت و به جماعت به‌جا نياورد و نماز را فداى خواسته‌هاى خود كند . نماز را در حاشيهء زندگى خود قرار دهد و زمانى كه به گمان خود به كار مهمّى اشتغال دارد ، نماز را ترك نمايد .

--> ( 1 ) . من لا يحضره الفقيه ، ج 1 ، ص 206