( أَ فَمَنْ شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَهُ لِلْإِسْلامِ فَهُوَ عَلى نُورٍ مِنْ رَبِّهِ فَوَيْلٌ لِلْقاسِيَةِ قُلُوبُهُمْ مِنْ ذِكْرِ اللَّهِ أُولئِكَ في ضَلالٍ مُبين ) « 1 » پس آيا كسى كه خداوند سينه او را براى ( پذيرش ) اسلام گشاده ، پس او بر پايه نورى از پروردگار خويش است ( مانند انسانى تاريك دل است ؟ ) پس واى به حال كسانى كه دل‌هايشان در اثر غفلت از ياد خدا سخت گرديده ، آنها در گمراهى آشكارى هستند . هر بخشى از نماز كه با حضور قلب ادا شود ، مورد پسند و قبول خداوند تبارك و تعالى قرار مىگيرد . اگر حضور قلب فقط در « الله اكبر » باشد ، همان را خداوند مىپسندد . گاهى ثلث نماز با حضور قلب است كه همان ثلث ، مورد قبول خداوند واقع مىشود . خوشا به حال آن كسى كه همهء نمازش مورد پسند و قبول حق تعالى قرار مىگيرد . پيامبر اكرم ( ص ) فرمودند : « إِنَّ مِنَ الصَّلاةِ لَمَا يُقبَلُ نِصفُها وَ ثُلُثُهَا وَ رُبُعُهَا وَ خُمُسُهَا إلَي العشرِ وَ إِنَّ مِنهَا لَمَا يُلَفُّ كَمَا يُلَفُّ الثَّوبُ الخَلقُ فَيُضرَبُ بِهَا وَجهُ صَاحِبِهَا وَ إِنَّمَا لَكَ مِن صَلَاتِكَ مَا أقبَلتَ عَلَيهِ بِقَلبِكَ » « 2 » بعضى از نمازها نيمى از آن پذيرفته مىشود ، بعضى يك سوّم آن ، برخى يك چهارم و بعضى يك پنجم تا آنجا كه برخى يك دهم آن قبول مىشود و بعضى از نمازها همچون جامه‌اى كهنه ، پيچيده و بر صورت صاحبش زده مىشود و نمازگزار بهره‌اى از نمازهايش نمىبرد ، مگر به اندازه‌اى كه در هنگام خواندن آن‌ها به خداوند توجّه داشته است . نماز همراه با حضور قلب ، سالك را به مقام يقظه مىرساند . دل او را نورانى مىكند

--> ( 1 ) . الزّمر / 22 ( 2 ) . مستدرك الوسائل ، ج 3 ، ص 58