الَّذينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِياماً وَ قُعُوداً وَ عَلي جُنُوبِهِمْ وَ يَتَفَكَّرُونَ في خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ رَبَّنا ماخَلَقْت‌َهذا باطِلًا سُبْحانَكَ فَقِنا عَذابَ النَّار « 1 » آنان كه خدا را ايستاده و نشسته و خفته بر پهلوهاى خود ياد مىكنند ، و در ( اسرار ) آفرينش آسمان‌ها و زمين مىانديشند ( و مىگويند ) پروردگارا ، اين ( دستگاه عظيم ) را بيهوده نيافريدى ، تو ( از كار بيهوده و باطل ) منزهى ، پس ما را از عذاب آتش نگاه دار . بنابراين ترديدى نيست كه تفكّر براى سالك لازم و ضرورى است . افزون بر اين ، طالب معرفت بايد به تفكّر خود تداوم بخشد و به‌تفكّر اندك و مقطعى بسنده نكند ؛ مثلًا اگر روزى يك ساعت به فكر فرو مىرود ، هر روز بايد بر مدّت تفكّر خود بيفزايد تا از غفلت رهايى يابد و واقعاً بيدار شود و از اين راه به مقام يقظه نائل آيد .

--> ( 1 ) . آل‌عمران / 191