تدابيرى حكيمانه ، مانع سقوط و گمراهى وى مىشود . مقصود حق تعالى از ارسال رسل و انزال كتب آسمانى ، راهنمائى طالب حقيقت و يارى او جهت موفقيّت در مسير حركت بوده است . آخرين راهنماى حركت انسان ، پيامبر خاتم حضرت محمد مصطفى ( ص ) مىباشد كه با كامل‌ترينِ اديان و برترينِ كتاب‌هاى آسمانى به سوى بندگان فرو فرستاده شده است . بعد از آن حضرت نيز ، اوصياى گرامى ايشان كه همان اهل بيت عصمت و طهارت ( عليهم السلام ) مىباشند ، راهنماى راه سالكان بوده و هستند . در زيارت بلند پايهء جامعهء كبيره - كه از لسان مبارك امام هادى ( ع ) نقل گرديده است - خطاب به آن بزرگواران مىخوانيم : « بِكُمْ يُسْلَكُ إِلَي الرِّضْوَانِ » ، چنان كه در دعاى شريف ندبه نيز - كه از ناحيهء مقدسهء امام عصر « ارواحنا فداه » بيان شده - آمده است : « فَكَانُوا هُمُ السَّبِيلَ إِلَيْكَ وَ الْمَسْلَكَ إِلَي رِضْوَانِكَ » . بنابراين انسان تكامل طلب بايد با استفاده از نور قرآن و با راهنمايى حضرات معصومين ( عليهم السلام ) ، مسير تقرّب به درگاه الهى را بپيمايد تا به لقاى پروردگار نائل آيد . ولى ناگفته پيدا است كه بهره‌مندى از نور قرآن و عترت ( عليهم السلام ) ، بدون مراجعه به كارشناسان خبره ، ميسّر نخواهد بود . كارشناسان علوم وحيانى همان دين شناسان آگاه و فقهاى عظام هستند كه سراسر عمر خويش را به تدبّر در قرآن كريم و تعمّق در روايات اهل بيت عصمت و طهارت ( عليهم السلام ) سپرى كرده‌اند . جويندهء معرفت بايد شيوه و طريق سلوك الى الله را از دين شناسان و فقيهان وارسته بياموزد و با عمل به دستورات آنان كه برگرفته از تعاليم قرآن و عترت ( عليهم السلام ) است ، منازل سير و سلوك را طى كند تا به مقصد اعلى نايل شود . مراجعه به كسانى كه از تخصّص و تعهّد كافى در سير و سلوك برخوردار نباشند ، بىترديد باعث انحرافات غير قابل جبران براى شخص سالك و ديگران مىگردد . خصوصاً در زمان حاضر كه شيّادان فراوانى در قالب موضوع سير و سلوك ، كمر به تباهى و گمراهى جوانان بسته‌اند و از اشتياق وافر نسل جوان به مباحث عرفانى و