پيامبر ( ص ) در معراج بودند از جانب حق تعالى به ايشان خطاب شد كه اى حبيب من ، گروهى از مؤمنان در روز قيامت ، بعد از فارغ شدن از حساب و كتاب ، مبهوت در جمال من مىمانند . به اندازه‌اى كه هيچ چيز نمىبينند ، هيچ چيز نمىخورند ، تا جايى كه حورالعين‌ها و نعمت‌هاى بهشتى و حتّى خود بهشت از دست اين مؤمنان به من شكايت مىكنند و مىگويند : خدايا ، ما را براى اين مؤمنان خلق كردى امّا اين افراد هيچ توجّهى به ما نمىكنند . به آنها خطاب مىكنم بگذاريد اين بندگان من در حيرتشان باقى بمانند كه اين حيرت و بهت براى آنان بالاترين و بهترين لذّت است . من نيز به آنها نظر مىكنم و در هر نظرِ من هزارها سال جلو مىروند و سعهء وجودى پيدا مىكنند . « 1 » اين حالت مؤمنان به يك حركت غير متناهى تبديل مىشود و تا خدا خدايى مىكند آنان هم خداجويى مىكنند . ساكنين در بهشت‌هاى معمولى هم وقتى مىخواهند در نعمت‌هاى بهشتى غوطه ور شوند ناگهان خطابى از جانب حق تعالى مىرسد كه سَلامٌ قَوْلًا مِنْ رَبٍّ رَحيمٍ « 2 » ساكنين در اين بهشت‌ها از اين سلام خداوند مبهوت مىشوند ، به قدرى كه ديگر آن نعمت‌ها براى آنان لذتى ندارد . خوشا به حال اين مؤمنان حيرت زده . همچنين از آيات فراوانى استفاده مىشود كه « ما سويالله » - يعنى جمادات و نباتات و حيوانات - نيز استكمال دارند . أَلا إِلَى اللَّهِ تَصيرُ الْأُمُورُ « 3 » لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ إِلَي اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ « 4 »

--> ( 1 ) . ارشاد القلوب ، ج 1 ، ص 200 ( 2 ) . يس / 58 ( 3 ) . الشورى / 53 ( 4 ) . الحديد / 5