در حقيقت هيچ شريك و همسايه‌اى در خانهء دل براى صاحب اصلى آن ايجاد نكرده‌اند . حتّى ذهن ايشان نيز لحظه‌اى از ياد خدا غافل نشده و همواره در درياى نورانى ياد و نام محبوب خويش غوطه‌ور مىباشند تا اينكه سراسر وجود آنان يك وجود خدائى شده و مىتوانند به مقام خليفهء اللهى دست يابند . از اين‌رو حضرات معصومين ( عليهم السلام ) پشت پا به همهء دنيا زده و رياست و ثروت و همهء متعلّقات آن را با پست‌ترين و حقيرترينِ اشياء يكسان‌مىدانند . مگر اينكه همين دنيا و متعلّقات آن بتواند مركبى باشد براى طى كردن مسير پر پيچ وخم حركت صعودى انسان به سوى پروردگارمتعال .