به خداوند اظهار مىدارد كه خدايا ! بندهء خالص تو هستم و بردهءشيطان و هوى و هوس نيستم . خدايا ! ديگر هيچ كس و هيچ چيز را جز تو پرستش نمىكنم . خدايا ! ديگر در برابر طاغوت و نفس امّاره سر فرود نمىآورم . بعد از حلق يا تقصير ، كارهايى كه در زمان احرام بر حاجى حرام بود ، به جز چند عمل ، براى او حلال مىشود . وقتى اعمال منى در روز عيد تمام مىشود ، حاجيان دو شب ديگر هم لازم است در منى بيتوته كنند و از غروب تا نيمه‌هاى شب در آن سرزمين مقدّس بمانند و به عبادت بپردازند . توقّف در منى براى حاجى خيلى لذّت‌بخش است ، به ويژه انجام دادن عبادت‌هاى مستحبّى در نيمه‌هاى شب خيلى ارزشمند است . در روز يازدهم و دوازدهم حاجيان بار ديگر رمى جمره انجام مىدهند . در اين دو روز آنان سه ستون را كه نمادهاى مختلف شيطان و طاغوت است ، سنگباران مىكنند . در رمى جمرهء اولى زبان حال حاجى اين است : « خدايا ! از اين پس شيطان را از خود مىرانم و از او متابعت نمىكنم . » در رمى جمرهء دوّم مىگويد : « خدايا ! از كافران و مردم شيطان صفت پيروى نمىكنم . » و سرانجام در رمى جمرهء عقبه سخن حاجى اين است : « خدايا ! از شياطين جنّى و انسى بدتر ، نفس امّارهء من است كه او را كنترل و مهار خواهم كرد و به دنبال خواهش‌هاى نفس امّاره نخواهم رفت . »