شايد حكمت هفت دور طواف اين باشد كه فرصت مناسبى براى حج‌كننده است كه اگر در دور اوّل نتوانست خود را در محضر ربوبى احساس كند و همه چيز را فداى او نمايد ، در دورهاى بعدى جبران كند و سرانجام در دور هفتم طواف ، حاجى احساس كند كه فقط خداوند در دل او جاى دارد و از اعماق وجود به سوى حقّ تعالى توجّه كند . طواف نزد خداوند ثواب بسيارى دارد . امام صادق ( ع ) فرمودند : « مَن طَافَ بِالبَيتِ اسبُوعاً كَتَبَ اللهُ عَزَّوَجَلَّ لَهُ سِتَّةَ آلَافِ حَسَنَةٍ وَ مَحَا عَنهُ سِتَّةَ آلَافِ سَيّئَةٍ » « 1 » اگر كسى هفت بار طواف به‌جا آورد ، خداوند شش هزار حسنه به او عنايت مىفرمايد و شش هزار گناه او را مىآمرزد . بعد از طواف ، دو ركعت نماز طواف در پشت مقام ابراهيم ( ع ) خوانده مىشود . طواف حقيقى آن است كه انسان پس از انجام دادن آن ، آمادگى عروج به محضر ربوبى را پيدا كرده باشد و نماز طواف به منزلهء مركب عروج او به عرش الهى است . پيامبراكرم ( ص ) فرمودند :

--> ( 1 ) . الكافى ، ج 2 ، ص 194