الشيخ حسين المظاهري

10

حج، سلوك خداجويان (فارسى)

خداوند در قرآن كريم در وجوب حج مىفرمايد : . . . وَ لِلَّهِ عَلَي النّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطاعَ إِلَيهِ سَبيِلًا وَ مَن كَفَرَ فَإِنَّ اللهَ غَنِيٌّ عَنِ العَالَمِينَ « 1 » و حقّ خداوند بر مردم ، حجّ آن خانه است ، بر كسانى كه استطاعت رفتن به آنجا را داشته باشند ، واجب است . و هركس راه كفر پيش گيرد ، بداند كه خداوند از جهانيان بىنياز است . بنابر اين آيهء شريفه ، كسانى كه مستطيع باشند ؛ يعنى از نظر مالى و جسمى توانايى رفتن به مكّه را داشته باشند و هنگام بازگشت از مكّه نيز بتوانند زندگى خود را اداره كنند ، حج بر آنان واجب مىشود . البته ، انجام دادن فريضهء حج در تمام طول زندگى فقط يك بار بر مستطيع واجب مىشود كه به آن « حجّةالاسلام » مىگويند . قرآن شريف بر عمل به اين فريضهء الهى تأكيد فراوان مىكند ، تا اندازه‌اى كه اگر مسلمانى به فرض استطاعت ، از رفتن به حج سر باز زند ، در زمرهء كافران قرار مىگيرد . در فرهنگ قرآن ، تنها به منكران خداوند كافر گفته نمىشود ، بلكه بىتوجّهى به هر يك از احكام مهمّ دين اسلام ، انسان را از مدار ايمان خارج مىكند و در مسير كفر و الحاد قرار مىدهد .

--> ( 1 ) . آل‌عمران / 97