سوّم : كسىكه نمىتواند تحقيق كند ؛ مثل كور و زندانىو مانند اينها به گفتهء شخص غير ثقه افطار كند ، بعد معلوم شود مغرب نبوده است . چهارم : در هواىصاف به واسطهء تاريكىيقين كند كه مغرب شده و افطار كند ، بعد معلوم شود مغرب نبوده است ، ولىاگر در هواىابرىبه گمان اينكه مغرب شده ، افطار كند ، بعد معلوم شود مغرب نبوده ، قضا لازم نيست . مسئله 90 اگر غير آب چيز ديگرىرا در دهان ببرد و بىاختيار فرو رود يا آب داخل بينىكند و بىاختيار فرو رود ، قضا بر او واجب نيست . مسئله 91 اگر ديوانه عاقل شود ، واجب نيست روزه‌هاىوقتىرا كه ديوانه بوده ، قضا نمايد . مسئله 92 اگر كافر مسلمان شود ، واجب نيست روزه‌هاىوقتىرا كه كافر بوده ، قضا نمايد . و همچنين است اگر مسلمانىكافر شود و دوباره مسلمان گردد ، روزه‌هاىوقتىرا كه كافر بوده ، واجب نيست قضا نمايد . مسئله 93 انسان بايد روزه‌اىرا كه به واسطهء بيهوشىيا مستىاز او فوت شده ، قضا نمايد ، ولىاگر قبل از اذان صبح نيّت كند و بعد بيهوش يا مست شود و يا در روز از بيهوشىيا مستىبيرون آيد و قبل از ظهر نيّت روزه كند ، روزهء او صحيح است و قضا ندارد . مسئله 94 اگر براىعذرىچند روز روزه نگيرد و بعد شك كند كه چه وقت عذر او بر طرف شده ، مىتواند مقدار كمتر را كه احتمال مىدهد روزه نگرفته ، قضا نمايد . مسئله 95 اگر از چند ماه رمضان روزهء قضا داشته باشد ، قضاىهر كدام را كه