حيض يا نفاس يا سفرىكه در رفتن آن مجبور است ، براىاو پيش آيد ، بعد از بر طرف شدن عذر واجب نيست روزه‌ها را از سر بگيرد ، بلكه بقيه را بعد از بر طرف شدن عذر به جا مىآورد . مسئله 73 اگر به چيز حرامىروزهء خود را باطل كند ، اگر آن چيز ذاتاً حرام باشد ؛ مثل شراب و زنا ، كفّارهء جمع ( گرفتن دو ماه روزه كه سىو يك روز آن پىدر پىباشد و اطعام شصت فقير ) بر او واجب مىشود و چنانچه كفّارهء جمع برايش ممكن نباشد ، هر كدام را كه ممكن است ، بايد انجام دهد و اگر ذاتاً حرام نباشد ، بلكه به جهتىحرام شده باشد ؛ مثل نزديكىكردن با عيال خود در حال حيض ، كفّارهء جمع ندارد . مسئله 74 اگر روزه‌دار در يك روز ماه رمضان چند مرتبه كارىكه روزه را باطل مىكند ، انجام دهد ، گرچه آن كار جماع باشد ، براىهمهء آنها يك كفّاره كافىاست . مسئله 75 اگر روزه‌دار زنا كند و بعد با حلال خود جماع نمايد ، يك كفّارهء جمع كافىاست . مسئله 76 اگر روزه‌دار كارىكه حلال است و روزه را باطل مىكند ، انجام دهد ؛ مثلًا آب بياشامد و بعد كار ديگرىكه حرام است و روزه را باطل مىكند ، انجام دهد ؛ مثلًا غذاىحرامىبخورد ، يك كفّاره كافىاست . مسئله 77 اگر نذر كند كه روز معيّنىرا روزه بگيرد ، چنانچه در آن روز عمداً روزهء خود را باطل كند ، بايد كفّارهء نذر بدهد و كفّارهء آن اين است كه ده فقير را سير نمايد يا سه روز روزه بگيرد .