الشيخ حسين المظاهري
52
روزه، سلوك پرهيزكاران (فارسى)
خداوند در اين آيات مىفرمايد اگر دعا در زندگىشما نباشد من اعتنا به شما ندارم و دست عنايت من از روىسر شما برداشته مىشود . نظير اين دو سه آيه در قرآن زياد است كه به ما مىفهماند مأيوس از استجابت دعا نباشيم . خداوند متعال در قران كريم استجابت را وعده داده است و وظيفه ما هم دعا كردن است . اعتقاد به اينكه خداوند از ما خواسته است دعا كنيم و دعاىما بدون نتيجه نمىماند ، ضرورىاست . دعاىسحر دعاىخيلىخوبىاست كه همهء ائمه طاهرين ( ع ) آن دعا را مىخواندهاند . و در اين دعا از اول تا آخر نمىگويد خدايا چه مىخواهم . فقط مىگويد « خدا خدا خدا ، به حق محمد و آل محمد ( ص ) » . ولىنمىگويد چه مىخواهم . لذا خوب است انسان فقط دعا كند و يقين داشته باشد آنچه مصلحت اوست به او مىدهند . تو بندگى چو گدايان به شرط مزد نكن كه خواجه خود روش بنده پرورى داند حالا اگر كسى تعيين كند چه مىخواهد ، اگر صلاح او باشد ، عين دعا مستجاب مىشود . ولىاگر مصلحت او در استجابت آن دعا نباشد ، حتماً نظير آن عطا مىشود . مثلًا اگر كسىفقير است و تموّل مىخواهد ، اگر به صلاح او نباشد ، خداوند اولاد صالح و عاقبت به خيرىو نظائر آن را عطا مىفرمايد . بالاخره خداوند متعال جواب دعا را خواهد داد . اگر هم به هيچ وجه استجابت دعا در اين دنيا مصلحت نباشد ، خداوند تبارك و تعالىدر قيامت از بندهاش عذرخواهىمىكند و به او مىفرمايد : اگر دعاىتو مستجاب نشد ، مصلحت تو نبود و علت آن را براىاو روشن مىكند و به گونهاىبراىاو جبران مىنمايد كه آن بنده مىگويد اىكاش هيچ يك از دعاهايم در دنيا مستجاب نشده بود .