روزه‌اىباطل است و موجب گناه و معصيت خداوند مىشود ؛ مانند روزهء عيد فطر و عيد قربان و روزهء ايام تشريق براىحاجيانىكه در منىوقوف دارند . روزهء مكروه ، روزه‌اىاست كه نگرفتن آن بهتر از گرفتن آن است ؛ مانند روزهء روز عاشورا براىهمهء مكلّفين و روز عرفه براىكسانىكه در صورت روزه گرفتن از خواندن دعا و مناجات باز مىمانند . روزهء مستحبّى ، روزه‌اىاست كه گرفتن آن ترجيح دارد و از سوىحضرات معصومين ( ع ) در مورد آن سفارش شده است . كسانىكه به گرفتن روزهء مستحبّىموفق مىشوند ، نزد خداوند داراىاجر مىباشند . روزهء تمام ايام سال به غير از روزه‌هاىحرام و مكروه ، مستحبّ است و در مورد بعضىاز روزها بيشتر سفارش شده است . پيامبراكرم ( ص ) فرمودند : مَن صَامَ ثَلَاثَة ايّام مِن كُلّ شَهر ، كَان لِمَن صَامَ الدَّهر ، لأنَّ اللهَ عَزَّوَجَل يَقُول : مَن جَاءَ بِالحَسَنَة فَلَهُ عَشرُ أمثَالها « 1 » كسىكه سه روز از هر ماه را روزه بدارد ، مانند كسىاست كه همهء عمر را روزه داشته است ؛ زيرا خداوند عزّوجل فرمود : هر كس يك نيكىكند ، ده برابر آن به عنوان پاداش به او داده مىشود . بنابر روايتىاز امام رضا ( ع ) اين سه روز در هر ماه ، عبارت از پنجشنبهء اول ، پنجشنبهء آخر و اولين چهارشنبه بعد از روز دهم ماه است . برخىديگر از روزه‌هاى مستحبّى عبارت است از : سيزدهم ، چهاردهم و پانزدهم هر ماه ، تمامىروزهاىماه رجب و شعبان ، روز اول تا نهم ذىالحجّه ، عيد سعيد غدير خم ، بيست و پنجم ماه ذىالقعده ، هفدهم ربيع‌الاوّل و بيست و هفتم رجب .

--> ( 1 ) . بحارالانوار ، ج 97 ، ص 108 .