روزهء قلب از روزهء زبان و روزهء زبان از روزهء شكم بهتر است . روزهء قلب كه در برخىاز متون عرفانىاز آن به « روزهء خاص الخواص » تعبير شده است . داراىاين ويژگىاست كه روزه‌دار در حالىكه روزه است ، هيچ‌گونه انديشهء غير خدايىبه دل خود راه نمىدهد ، زيرا توجه به غير خدا و انديشيدن دربارهء امور دنيوىو حتىاخروىموجب بطلان اين روزه است . قِسم اول روزه ، يعنىروزهء فقهىو امساك از خوردن و آشاميدن و ديگر مفطرات روزه ، موجب رفع تكليف مىشود . قِسم دوم ، يعنىروزهء اعضاء و جوارح ظاهرىموجب غفران الهىمىشود . قِسم سوم ، يعنىروزه‌اىكه همراه با حضور قلب باشد و همهء قواىباطنى ، فكر و دل بنده هم در حال روزه باشد ، موجب تقرّب بنده به حق‌تعالىمىگردد و او در ظلّ حضرت معبود قرار مىگيرد و ميهمان خداوند مىشود . هر كدام از اين سه قِسم روزه ، اجر و پاداش مخصوصىدارد . روزهء دل و باطن از روزهء اعضاء و جوارح مهم‌تر و روزهء اعضاء و جوارح نيز از روزهء خوردن و آشاميدن مهم‌تر است . اگر روزهء دل و قلب ميسّر نشد ، روزه‌دار بايد بكوشد با گرفتن روزهء خواص ، دادن صدقه ، اطعام روزه‌داران ، توسّل به اهل‌بيت ( ع ) و كمك به مستمندان ، زمينهء قبولىروزه‌هاىخود را در درگاه ربوبىفراهم سازد . بهترين عمل براىروزه‌دار در ماه مبارك رمضان تلاوت قرآن مجيد است . روزه‌دار مىتواند از اين طريق كاستىهاىروزهء خود را جبران كند . دربارهء تلاوت قرآن مجيد در روايات آمده است كه اگر روزه‌دار در ماه مبارك رمضان يك آيه از قرآن را تلاوت كند ، اجر و ثواب يك ختم قرآن براىاو نوشته مىشود . اگر كسىيك بار قرآن را در ماه رمضان ختم كند ، ثواب و پاداش آن معادل هفت هزار ختم قرآن كريم در ماه‌هاىديگر است . دربارهء اهميّت تلاوت