نگه دارد تا بتواند به درياى بىكران انس و مهر خداوند كه يكسره مغفرت و رحمت است ، متّصل شود . در اعتكاف مىتوان خانهء دل را از اغيار تهى كرد و نور محبّت خدا را در آن جلوه‌گر ساخت ؛ مىتوان خود را وقف عبادت كرد و لذّت ميهمان شدن بر سر سفرهء احسان و لطف الهى را چشيد ؛ مىتوان زمام دل و جان را به دست خدا سپرد و همهء اعضا و جوارح را در حصار ارادهء حق به بند كشيد ؛ مىتوان به خويشتن پرداخت و معايب و كاستىهاى خود را شناخت و در جست و جوى معالجه بود ؛ مىتوان نامهء عمل را مرور كرد و به فكر تدارك و جبران فرصت‌هاى از دست رفته بود ؛ مىتوان به مرگ انديشيد و خود را براى حضور در پيشگاه خداى « ارحم الرّاحمين » آماده كرد . آرى ! اعتكاف فصلى است براى گريستن ، براى ريزش باران رحمت ، براى شستن آلودگىهاى گناه ، براى تطهير صحيفهء اعمال ، براى نورانى ساختن دل و صفا بخشيدن به روح . اعتكاف پرورش جسم و جان است ، انسان آميزه‌اى است از اين دو و نيازمند پرورش در ابعاد وجودى خود ؛ انسان به دنبال سعادت و كمال است ، روح انسان نيازمند نيايش است ، مناجاتى شيرين و زيبا ، هم‌كلامى موجودى ضعيف با منشأ قدرت‌ها . از آغاز خلقت تا صحنهء رستاخيز ، راز و نياز زيباترين هنر آدمى است . و خالق مهربان كه در فكر پرورش روح و روان انسان است ، به گونه‌اى عبادات متنوّعى را تشريع مىكند كه جواب‌گوى نيازهاى گوناگون انسانى باشد . نماز ، زنگار غفلت از روان مىزدايد و صيقل روح و روان است . روزه ، پالايشگاه خلوص و نردبان صعود است . روزه‌دار پرواز در آسمان عبادت و عبوديّت را مىآزمايد و آينهء قلبش را نورستان خدايى مىكند . حج ، شركت در آزمون الهى و قطع تعلّقات و دلبستگى دنيوى است . عبادات مالى ، همچون خمس و زكات و صدقات ، دميدن روح ايثار و گذشت در وجود