باز رستگارى شيعه و حزب الله هم دو معنا دارد . يك معنا ، همين ورود به بهشت و جاودانه بودن در آن است كه مختصّ شيعه است . البته اين بدان معنا نيست كه سايرين داخل در جهنّم مىشوند ، بلكه جهنّم جايگاه انسان‌هاى لجوج و معاند است . و اگر پيروان ساير اديان و مذاهب صالح بوده و لجاجتى در نپذيرفتن تشيّع نداشته باشند ، در قيامت در رفاه خواهند بود و مثل اين دنيا از نعم الهى برخوردار مىشوند . ولى طبق آيهء شريفه ، بهشت موعود مخصوص حزب الله است و حزب‌الله همان شيعه مىباشد . معناى ديگر آن ، غلبه بر جهان و حكومت جهانى است كه در نهايت متعلّق به شيعه است . در آيهء ديگرى مىفرمايد : وَ لَقَدْ كَتَبْنا فِى الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُها عِبادِىَ الصَّالِحُون « 1 » و در حقيقت ، در زبور پس از تورات نوشتيم كه زمين را بندگان شايستهء ما به ارث خواهند برد . در روايات آمده است مراد از اين بندگان شايستهء خدا ، حضرت مهدى « ارواحنافداه » و اصحاب ايشان مىباشد . « 2 » لذا از شيعيان انتظار مىرود كه اين دو آيهء سورهء مائده را هميشه در نظر داشته باشند . يكى مربوط به مولايمان اميرالمؤمنين ( ع ) كه ولايت بر

--> ( 1 ) . انبياء / 105 . ( 2 ) . تفسير القمى ، ج 2 ، ص 77 .