مىبينى و هر آن چه من مىشنوم ، مىشنوى . تنها تفاوت من و تو اين است كه من پيامبرم و تو وزيرى . اعتقاد شيعه بايد همين باشد كه چهارده معصوم نور واحد هستند و تفاوتى جز در همان نبوّت و امامت ميان آنان نيست ، به طورى كه اگر امام حسن و امام حسين ( ع ) به جاى همديگر بودند ، امام حسن ( ع ) همان حادثهء كربلا را مىآفريدند كه امام حسين ( ع ) آفريدند و امام حسين ( ع ) نيز مانند امام حسن ( ع ) با معاويه صلح‌نامه را امضاء مىكردند . در زمان ، تقدّم و تأخّر داشتند ، امّا در فضيلت و انجام وظيفه تفاوتى نبود . به همين دليل در بعضى از روايات مىخوانيم كه پيامبر ( ص ) فرمودند : « إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ خَلَقَنِى وَ خَلَقَ عَلِيّاً وَ فَاطِمَة وَ الْحَسَنَ وَ الْحُسَيْنَ مِنْ نُورٍ وَاحِد » « 1 » خلاصه ، آن‌چه از قرآن و روايات استفاده مىشود ، اين كه اميرالمؤمنين ( ع ) جان پيامبر اكرم ( ص ) است و لذا خداوند در آيهء « مباهله » ، به جاى آن كه به پيامبر ( ص ) بگويد : على را همراه خود ببر ، مىفرمايد : « بگو خودم را مىآورم . » و اين فضيلت بزرگى است براى اميرالمؤمنين ( ع ) . و بايد اضافه شود كه اين فضيلت مختصّ اميرالمؤمنين ( ع ) نيست ؛ ساير

--> ( 1 ) . بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار ، ج 27 ، ص 131 . احاديث ديگرى بدين مضمون در باب اوّل از ابواب خلق و طينت و ارواح ائمّه با عنوان « به دو أرواحهم و أنوارهم و طينتهم و أنهم من نور واحد » وجود دارد . ( همان ، ج 25 ، صص 1 - 35 )