از اين نظر هم بايد بگوييم معلّم و مربّى حضرت على ( ع ) ، افضل از همهء مخلوقات ، يعنى خود پيامبراكرم ( ص ) بودند . علاوه بر اين ، پيامبراكرم ( ص ) براى على ( ع ) ، مانند يك رفيق و مصاحب بودند . رفيق خوب نيز ، در تربيت انسان به طور فوق‌العادّه مؤثّر است . همچنان كه رفيق بد هم مىتواند انسان را نابود كند . از اين جهت همهء پدران و مادران بايد به اين تذكّر اخلاقى توجّه داشته باشند كه مراقبت از رفت و آمدهاى فرزندانشان را جدّى بگيرند و ببينند كه آنها با چه افرادى نشست و برخاست مىكنند ، قبل از آن كه پشيمان شوند . حضرت على ( ع ) و قانون محيط زندگى بر اساس قانون محيط ، محيط آلوده ، افراد آلوده تحويل جامعه مىدهد ، و محيط شايسته ، موجب تربيت افراد شايسته است . در واقع ، يكى از زمينه‌هاى شقاوت و سعادت انسان ، محيط زندگى اوست . به همين جهت استعمارگران براى تسلّط هرچه بيشتر بر انسان‌ها ابتدا محيط راآلوده مىكنند . قرآن كريم مىفرمايد : وَ إِذا تَوَلَّى سَعى فِى الْأَرْضِ لِيُفْسِدَ فيها وَ يُهْلِكَ الْحَرْثَ وَ النَّسْلَ وَ اللَّهُ لا يُحِبُّ الْفَساد « 1 » و چون برگردد [ يا رياستى يابد ] كوشش مىكند كه در زمين فساد نمايد و كشت و نسل را نابود سازد ، و خداوند تباه‌كارى را دوست ندارد . تبهكاران وقتى بر جامعه‌اى مسلّط شدند ، افساد مىكنند . و در اثر اين

--> ( 1 ) . بقره / 205 .