بىشخصيّت پرورش يافته‌اند ، معمولًا از نظر شخصيّت و صفات انسانى پايين هستند و صفات ناشايست پدر و مادر به آنان منتقل مىشود و در اين صورت ديگر پيدا كردن راه سعادت براى آنان مشكل است حتّى يك معلّم خوب و يك مربى نمونه ، كمتر مىتواند تمام اثرات قانون وراثت را خنثى كند . اگرچه نتيجهء قانون وراثت جبر نيست ، امّا زمينه‌سازى اين قانون براى شخصيّت انسان بسيار تأثيرگذار است . در روايت مشهورى آمده است : « الشَّقِىُّ مَنْ شَقِىَ فِى بَطْنِ أُمِّهِ وَ السَّعِيدُ مَنْ سَعِدَ فِى بَطْنِ أُمِّه » « 1 » معناى اين روايت همين است كه زمينهء سعادت و شقاوت در دل مادر و نطفهء پدر است و به تعبير ديگر ، زمينه‌هاى اصلى سعادت و شقاوت در خانواده شكل مىگيرد . اين ، مقدّمه‌اى بود در مورد قانون وراثت . اكنون درباره زوايا و تأثير اين قانون در شكل‌گيرى شخصيّت اميرالمؤمنين ( ع ) ، به اختصار مطالبى بيان مىشود . حضرت على ( ع ) و قانون وراثت در زيارت حضرت ابى عبدالله الحسين ( ع ) مىخوانيم : « أَشْهَدُ أَنَّكَ كُنْتَ نُوراً فِى الْأَصْلَابِ الشَّامِخَة وَ الْأَرْحَامِ الطَّاهِرَة لَمْ تُنَجِّسْكَ الْجَاهِلِيَّة بِأَنْجَاسِهَا » « 2 »

--> ( 1 ) . تفسير القمى ، ج 1 ، ص 227 . ( 2 ) . تهذيب الأحكام ، ج 6 ، ص 113 .