آن ، دعا و توسّل و ساير راهكارها فايده‌اى ندارد ، تلاش و فعاليّت خود وسواسى است . و كارى هم كه بايد در اين جهت انجام دهد ، مبارزه‌ى منفى ، يعنى بى اعتنايى است ؛ بىاعتنايى نمودن به آن چه تخيّلش مىگويد ، بى اعتنايى به آن چه شيطان درون و شيطان برونش از او مى خواهد . اين بىاعتنايى وسوسه را از بين مىبرد . اگر در طهارت و نجاست دچار وسواس است ، بايد نسبت به اين موضوع بى اعتنا شود . مثلًا اگر دست او نجس شد ، همين مقدار كه زير آب برد يا زير شير گرفت ، آن را پاك بداند و شستشو را ادامه ندهد . امام باقر ( ع ) در اين باره مىفرمايند : « إِذَا كَثُرَ عَلَيْكَ السَّهْوُ فَامْضِ فِي صَلَاتِكَ فَإِنَّهُ يُوشِكُ أَنْ يَدَعَكَ إِنَّمَا هُوَ مِنَ الشَّيْطَان « 1 » » هنگامى كه شكّ تو در نماز زياد شد ، به نمازت ادامه بده و به شكت اعتنا مكن ؛ زيرا با اين كار اميد است كه شك از تو دست بر دارد . همانا شك از جانب شيطان است . و در روايت ديگرى ، امام معصوم ( ع ) مىفرمايند : « لَا تُعَوِّدُوا الْخَبِيثَ مِنْ أَنْفُسِكُمْ بِنَقْضِ الصَّلَاة فَتُطْمِعُوهُ فَإِنَّ الشَّيْطَانَ خَبِيثٌ يَعْتَادُ لِمَا عُوِّدَ فَلْيَمْضِ أَحَدُكُمْ فِي الْوَهْمِ وَ لَا يُكْثِرَنَّ نَقْضَ الصَّلَاة فَإِنَّهُ إِذَا فَعَلَ ذَلِكَ مَرَّاتٍ لَمْ يَعُدْ إِلَيْهِ الشَّك . . . . إِنَّمَا يُرِيدُ

--> ( 1 ) . الكافى ، ج 3 ، ص 359 ؛ من لا يحضره الفقيه ، ج 1 ، ص 339 ؛ تهذيب الأحكام ، ج 2 ، ص 343