بيايند و نماز بخوانند . بزرگان دين - مراجع و غير مراجع - چنين سيره‌اى داشتند . روش ما هم بايد روش عرف متشرّعه مانند روش اهل علم و روش مراجع تقليد باشد ، و گرنه ، بايد بدانيم كه شيطان در پوستمان رفته است . وسواسى بايد بداند كه خودش ، خنّاس خودش است و اين دو سوره‌ى معوذتين را بايد مرتّب بخواند . به آيه‌ى مربوط به وسوسه كه رسيد ، بگويد : خدايا ، من خودم خنّاس خودم هستم ، تو به من رحم كن . البته تنها دعا فايده ندارد ، همّت مىخواهد . بايد بى اعتنايى كند و آن چه را كه خدا مىخواهد و مراجع تقليد بيان كرده‌اند ، انجام دهد ، نه آن چه شيطان درونش مىگويد . وسواسى ؛ مطرود همه وسواسى بايد بداند كه مطرود همه است و همه از او متنفّرند . خدا او را دوست ندارد ، پيامبر اكرم ( ص ) و ائمّه‌ى طاهرين ( ع ) از او بيزارند . خانواده‌اش از او متنفّرند . مردم هم او را دوست ندارند . حتى خودش هم خودش را دوست ندارد و از خودش منزجر است . و اگر در مذمّت وسواسى فقط همين جمله را داشتيم در زشتى عمل وسواسى كفايت مىكرد كه دست از وسواس بردارد . وسواسى اگر جز گناه اسراف هيچ گناهى نداشته باشد ، چه اسراف در آب ، چه اسراف در كارهايش ، چه اسراف در عمرش ، در گفتن اين جمله كه خدا او را دوست ندارد كفايت مىكند . قرآن كريم مىفرمايد : إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُسْرِفين « 1 » همانا خدا اسراف كنندگان را دوست ندارد . البته بايد وسواسى را بالاتر از مُسرف يعنى مُبذّر بدانيم . فرق بين اسراف و تبذير آن

--> ( 1 ) . أنعام / 141 ؛ أعراف / 31