اولًا اگر اعلميّت در منصب رهبرى و ولايت شرط باشد ، قاعدةً ، آن اعلم ، يك نفر از فقيهان واجد شرائط خواهد بود و ديگر جائى براى اين ادّعا نمىماند كه بگوئيم « اساس و زيربناى حكومت فعلى فقيه ، آراء مردم و انتخاب آنان مىباشد و ولايت او از ناحيهء مردم تثبيت مىشود » . ثانياً بر طبق مبناى انتخاب ، اگر مردم يا خبرگان كسى را انتخاب كردند كه اعلم نبود ، آنگاه چه بايد كرد و در تزاحم بين اعلم و انتخاب مردم يا خبرگان كداميك مقدّم خواهد بود ؟ بايد در مقام بيان و ابراز يك نظريهء علمى ، همهء جوانب آن را سنجيد ، در غير اين صورت ، مثل بحث حاضر ، در تناقض گويى واقع خواهيم شد .