« نكتهء دوّم » در صورتى كه ولايت فقيه انتصابى باشد ، « نقش مردم در حكومت » چيست و ارتباط « رأى اكثريت و انتخابات » با موضوع ولايت فقيه چگونه تبيين مىشود ؟ در چنين سيستمى نقش مردم در حكومت از طريق رأى به خبرگانى كه مصداق فقيه عادل با كفايت را شناسايى و معرّفى مىكنند ، روشن مىشود و ما در استدلالهاى سابق به اين مطلب اشاره كرديم امّا آنچه بايد مورد توجّه قرار گيرد اينست كه اين انتخاب هيچ نقشى در « مشروعيت » و يا حتى « فعليّت » ولايت فقيه ندارد ، بلكه تنها عامل مشروعيت ولايت فقيه ، انتصابى است كه از جانب شرع مقدس صورت گرفته و در حقيقت حكومت اسلامى از آن جهت كه با اذن و اجازهء شرع مقدس صورت پذيرفته است و تجلّى حكومت خداوند است ، مشروعيت پيدا مىكند و لذا در روايات و سيرهء ائمهء اهل بيت عليهم السلام ، از امرى به عنوان انتخاب در مسئلهء ولايت فقيه هيچ اثرى « قولًا » يا « فعلًا » يا « تقريراً » وجود ندارد ولى خلاف اين مبنا يعنى مبناى نصب در آيات و روايات