مسأله 411 - زنى كه در حيض عادت ندارد ، اگر بعد از زايمان تا يك ماه يا بيشتر خون ببيند ، ده روز اوّل آن نفاس و ده روز دوّم آن استحاضه است ، و خونى كه بعد از آن مىبيند ، اگر نشانهء حيض را داشته باشد حيض و گرنه آن هم استحاضه است . مسأله 412 - خون حيض يا نفاس اگر از مجراى غير طبيعى خارج شود ، حكم حيض و نفاس را دارد ، ولى اگر شك داشته باشد كه خون حيض يا نفاس است ، حكم آنها را ندارد . احكام غسل مسّ ميّت مسأله 413 - اگر كسى بدن انسان مرده‌اى را كه سرد شده و غسلش نداده‌اند ، مس كند يعنى جايى از بدن خود را به آن برساند ، واجب است « غسلِ مسِّ ميّت » انجام دهد . چه در خواب مس كند چه در بيدارى ، با اختيار مس كند يا بىاختيار ، حتّى اگر ناخن و استخوان و موى او به ناخن و استخوان و موى ميّت برسد بايد غسل كند ، ولى اگر حيوان مرده‌اى را مس كند غسل بر او واجب نيست . مسأله 414 - براى مسّ مرده‌اى كه تمام بدن او سرد نشده ، غسل واجب نيست اگرچه جايى را كه سرد شده مس نمايد . مسأله 415 - براى مسّ بچّهء مرده ، حتّى بچّهء سقط شده‌اى كه چهار ماه او تمام شده غسل مسّ ميّت واجب است ، بلكه بهتراست براى مسّ بچّهء سقط شده‌اى كه از چهار ماه كمتر دارد غسل كرد ، بنابراين اگر بچّهء چهار ماهه‌اى مرده به دنيا بيايد ، مادر او بايد غسل مسّ ميّت كند ، بلكه اگر از چهار ماه كمتر هم داشته باشد بهتر است مادر او غسل نمايد . مسأله 416 - بچه‌اى كه بعد از مردن مادر به دنيا مىآيد ، وقتى بالغ شد واجب است غسل مسّ ميّت كند . مسأله 417 - اگر انسان ، ميتى را كه سه غسل او كاملًا تمام شده مس نمايد ، غسل بر او واجب نمىشود ، ولى اگر پيش از آنكه غسل سوّم تمام شود جايى از بدن او را مس كند ، گرچه غسل سوّم آنجا تمام شده باشد بايد غسل مسّ ميّت نمايد . مسأله 418 - اگر ديوانه يا بچّهء نابالغى ميّت را مس كند بعد از آنكه آن ديوانه عاقل يا بچّه‌بالغ‌شد بايد غسل مسّ ميّت نمايد ، چنانچه قبل از بلوغ هم مىتواند غسل كند .