اگر خونى ببيند كه بيشتر از ايّام عادت باشد و نداند كه از ده روز تجاوز مىكند تا آن را استحاضه قرار دهد يا قبل از ده روز قطع مىشود تا آن را حيض قرار دهد ، مىتواند حيض قرار دهد ، ولى بهتر است تا ده روز كارهايى را كه بر حائض حرام است ترك ، و كارهاى استحاضه را انجام دهد . مسأله 395 - اگر چند روز را حيض قرار دهد و عبادت نكند ، بعد بفهمد حيض نبوده است بايد عبادتهايى را كه به جا نياورده قضا نمايد . و اگر چند روز را به گمان اين كه حيض نيست عبادت كند ، بعد بفهمد حيض بوده ، چنانچه آن روزها را روزه گرفته بايد قضا نمايد . مسأله 396 - استظهار عمل مستحبّى است كه زن در ايّامى كه نمىداند خونى كه از او خارج‌مىشود حيض است يا استحاضه ، انجام مىدهد . و آن اين است كه كارهاى استحاضه را انجام داده ، و كارهايى را كه بر حائض حرام است ترك مىنمايد . مسأله 397 - جلوگيرى از عادت شدن يا قطع نمودن عادت ، قبل از سه روز با خوردن قرص يا استعمال آمپول و مانند اينها اشكال ندارد ، و خونهايى كه كمتر از سه روز ديده است ، حكم استحاضه را دارد . مسأله 398 - زنهايى كه براى جلوگيرى از عادت قرص مىخورند ، اگر آلودگيهايى مشاهده كنند كه نشانهء حيض را ندارد ، بايد آن را استحاضه قرار دهند گرچه در ايّام عادتشان باشد . مسأله 399 - ديدن آلودگى قبل از ايّام عادت در صورتى كه رحم پاك باشد و نشانهء حيض را نداشته باشد ، استحاضه است . احكام نفاس مسأله 400 - از وقتى كه اوّلين جزء بچّه از شكم مادر بيرون مىآيد چه زايمان طبيعى باشد يا غير طبيعى ( سزارين ) ، خونى كه زن مىبيند ، اگر پيش از ده روز يا سر ده روز قطع شود ، خون نفاس است . و زن را در حال نفاس ، « نُفَساء » مىگويند . مسأله 401 - خونى كه زن پيش از بيرون آمدن اوّلين جزء بچّه مىبيند ، نفاس نيست . مسأله 402 - لازم نيست كه خلقت بچّه تمام باشد ، بلكه اگر خون بسته‌اى هم از رحم زن خارج شود و خود زن بداند ، يا يك نفر قابله بگويد كه اگر در رحم مىماند انسان مىشد ، خونى كه