ندارد ، بايد در هر ماه ده روز را حيض قرار دهد . و از نظر وقت مخيّر است در قرار دادن اوّل ماه يا وسط ماه يا آخر آن . مسأله 383 - زنى كه عادت دارد اگر بعد از آنكه سه روز يا بيشتر خون ديد پاك شود بعد دوباره خون ببيند و فاصله بين دو خون كمتر از ده روز باشد و همهء روزهايى كه خون ديده با روزهايى كه در وسط پاك بوده از ده روز بيشتر باشد ، مثل آنكه پنج روز خون ببيند و پنج روز پاك شود و دوباره پنج روز خون ببيند ، بايد هر كدام از دو خون را كه تمام يا بعض آن در ايّام عادت بوده ، حيض و خون ديگر را استحاضه قرار دهد ، و اگر مقدارى از خون اوّل و مقدارى از خون دوّم در ايّام عادت باشد ، بايد خون اوّل را حيض قرار دهد . مسأله 384 - زنى كه عادت وقتيه و عدديه دارد ، اگر بيشتر از ده روز خون ببيند ، خونى كه در روزهاى عادت ديده گرچه نشانه‌هاى حيض را نداشته باشد ، حيض است ، و خونى كه بعد از روزهاى عادت ديده گرچه نشانه‌هاى حيض را داشته باشد استحاضه است . مسأله 385 - زنى كه عادت عدديه دارد ، اگر بيشتر از شمارهء عادت خود خون ببيند و از ده روز بيشتر شود ، چنانچه همهء خونهايى كه ديده يك‌جور باشد ، بايد از موقع ديدن خون به شمارهء روزهاى عادتش حيض و بقيه را استحاضه قرار دهد ، و اگر همهء خونهايى كه ديده يك‌جور نباشد ، بلكه چند روز آن نشانهء حيض را داشته باشد ، بايد از روزى كه نشانهء حيض را دارد به اندازهء عادت خود حيض و بقيه را استحاضه قرار دهد . مسأله 386 - وقتيه يا مضطربه يا مبتدئه اگر بيشتر از ده روز خونى ببيند كه چند روز آن نشانهء حيض را دارد ، چنانچه خونى كه نشانه حيض دارد كمتر از سه روز و بيشتر از ده روز نباشد ، بايد تمام آن را حيض و بقيه را استحاضه قرار دهد ، و اگر خونى كه نشانهء حيض دارد كمتر از سه روز يا بيشتر از ده روز باشد ، يا همهء خونها يك جور باشد ، بايد به اندازهء عادت خويشان خون حيض قرار دهد ، و چنانچه خويش ندارد ، يا شمارهء عادت آنان يك جور نيست ، يا دسترسى به آنان ندارد ، بايد تا هفت روز را حيض قرار دهد . مسأله 387 - ناسيه يعنى زنى كه عادت خود را فراموش كرده ، اگر بيشتر از ده روز خون ببيند ، بايد روزهايى كه خون او نشانهء حيض را دارد تا ده روز ، حيض و بقيه را استحاضه قرار دهد ، و اگر نتواند حيض را به واسطهء نشانه‌هاى آن تشخيص دهد ، بايد تا هفت روز را حيض و بقيه را