ساقط است و شستن اطراف آنها كفايت مىكند و در هر صورت تيمّم لازم نيست . مسأله 284 - اگر زخم يا دمل يا شكستگى در جلوى سر يا روى پاها باشد ، چنانچه نتواند آن را مسح كند بايد چيز پاكى روى آن بگذارد و روى آن را با ترى آب وضو كه در دست مانده مسح كند و اگر گذاشتن پارچه ممكن نباشد ، بايد به جاى وضو تيمّم كند . مسأله 285 - اگر جبيره تمام يا بيشتر اعضاى وضو را بگيرد اگر مىتواند بايد وضوى جبيره‌اى بگيرد . مسأله 286 - كسى كه در كف دست جبيره دارد و در موقع وضو دست تر روى آن كشيده است ، اگر مىتواند بايد سر و پا را با همان رطوبت مسح كند و اگر نمىتواند بايد از جاهاى ديگر وضو رطوبت بگيرد ، و اگر نمىتواند بايد تيمّم كند . مسأله 287 - اگر جبيره بيشتر از معمول اطراف زخم را گرفته و برداشتن آن ممكن نيست ، بايد به دستور جبيره عمل كند ، و تيمّم لازم نيست . مسأله 288 - اگر در جاى وضو زخم و جراحت و شكستگى نيست ولى به جهت ديگرى آب براى آن ضرر دارد بايد تيمّم كند . مسأله 289 - اگر در جاى وضو يا غسل چيزى چسبيده است كه برداشتن آن ممكن نيست يا مشقّت دارد بايد به دستور جبيره عمل كند ، يعنى وضو يا غسل به طور معمول بگيرد و موقع شستن آن جا به عنوان جبيره دست روى آن بكشد . مسأله 290 - غسل جبيره‌اى را بايد ترتيبى به جا آورند و اگر ارتماسى انجام دهند باطل است . مسأله 291 - كسى كه وظيفهء او تيمّم است اگر در بعضى از جاهاى تيمّم او زخم يا دمل يا شكستگى باشد بايد به دستور وضوى جبيره‌اى تيمّم جبيره‌اى نمايد . مسأله 292 - كسى كه بايد با وضو يا غسل جبيره‌اى نماز بخواند چنانچه بداند كه تا آخر وقت عذر او بر طرف نمىشود ، مىتواند در اوّل وقت نماز بخواند ، ولى اگر اميد دارد كه تا آخر وقت عذر او بر طرف شود ، بهتر است صبر كند و اگر اوّل وقت نماز خواند و آخر وقت عذرش بر طرف شد لازم نيست نماز را اعاده كند . مسأله 293 - نمازهايى را كه انسان با وضوى جبيره‌اى خوانده صحيح است و بعد از آنكه عذرش بر طرف شد ، براى نمازهاى بعد بايد وضو بگيرد .