اوّل : براى نمازهاى واجب غير از نماز ميت . دوّم : براى سجده و تشهّد فراموش شده ، اگر بين آنها و نماز حدثى از او سر زده مثلًا بول كرده باشد . سوّم : براى طواف واجب كعبه . چهارم : اگر نذر يا عهد كرده يا قسم خورده باشد كه وضو بگيرد . پنجم : اگر نذر كرده باشد كه جايى از بدن خود را به خط قرآن برساند . ششم : براى آب كشيدن قرآنى كه نجس شده يا بيرون آوردن آن از مستراح و مانند آن ، در صورتى كه مجبور باشد دست يا جاى ديگر بدن خود را به خط قرآن برساند ، ولى چنانچه معطل شدن به مقدار وضو بى احترامى به قرآن باشد بايد بدون اينكه وضو بگيرد ، قرآن را از مستراح و مانند آن بيرون آورد ، يا اگر نجس شده آب بكشد و تا ممكن است از دست گذاشتن به خط قرآن خوددارى كند . مسأله 277 - مس نمودن خط قرآن ، يعنى رساندن جايى از بدن به خط قرآن براى كسى كه وضو ندارد حرام است ، ولى اگر قرآن را به زبان فارسى يا به زبان ديگر ترجمه كنند مسّ آن اشكال ندارد . مسأله 278 - جلوگيرى بچّه و ديوانه از مسّ خط قرآن واجب نيست ، ولى اگر مس نمودن آنان بىاحترامى به قرآن باشد ، بايد از آنان جلوگيرى كنند . مسأله 279 - كسى كه وضو ندارد ، حرام است اسم خداوند متعال و اسم مبارك پيامبراكرم صلى الله عليه و آله و سلم و ائمّهء طاهرين عليهم السلام و حضرت زهرا عليها السلام را به هر زبانى كه نوشته شده باشد اگر هتك و بىاحترامى باشد مس نمايد . مسأله 280 - وضو گرفتن مانند غسل خود به خود مستحب است و لازم نيست براى كارى باشد . پس اگر پيش از وقت نماز وضو بگيرد يا غسل كند صحيح است . مسأله 281 - مستحب است انسان براى اين امور وضو بگيرد : 1 - نماز ميّت . 2 - زيارت اهل قبور . 3 - رفتن به مسجد .