بيرون آمده يا نجاستى از خارج به آن رسيده و يا اطراف مخرج بيشتر از مقدار معمول آلوده شده باشد ولى در تمام موارد شستن با آب بهتر است . مسأله 58 - مخرج بول با غير آب پاك نمىشود ، و اگر بعد از بر طرف شدن بول يك مرتبه بشويند كافى است ، بلكه اگر بعد از بر طرف شدن بول باز هم آب روى آن بيايد كفايت مىكند و لازم نيست قطع كنند و دوباره بريزند . مسأله 59 - اگر مخرج غائط را با آب بشويند بايد چيزى از غائط به آن نماند ، ولى باقى ماندن رنگ و بوى آن مانعى ندارد و دو بار شستن هم لازم نيست . مسأله 60 - هرگاه با سنگ و كلوخ و مانند اينها غائط را از مخرج بر طرف كنند ، اگرچه پاك نمىشود ولى نماز خواندن با آن مانعىندارد و چنانچه چيزى هم به آن برسد نجس نمىشود و باقى ماندن ذرّه‌هاى كوچك هم اشكال ندارد . مسأله 61 - اگر شك كند مخرج را تطهير كرده يا نه ، اگر هميشه بعد از بول يا غائط فوراً تطهير مىكرده لازم نيست خود را تطهير نمايد . مسأله 62 - استبراء عمل مستحبّى است كه مردها بعد از بيرون آمدن بول انجام مىدهند و آن داراى اقسامى است ، و بهترين آنها اين است كه بعد از قطع شدن بول اگر مخرج غائط نجس شده اوّل آن را تطهير كنند ، بعد سه دفعه با انگشت ميانهء دست چپ از مخرج غائط تا بيخ آلت بكشند و بعد شَست را روى آلت و انگشت پهلوى شَست را زير آن بگذارند و سه مرتبه تا ختنه‌گاه بكشند و پس از آن سه مرتبه سر آلت را فشار دهند . مسأله 63 - آبهايى كه از انسان خارج مىشود اگر بداند بول است يا منى نجس است ولى آبهاى ديگر مانند آبى كه بعد از ملاعبه و بازى كردن بيرون مىآيد چنانچه استبراء كرده يا مدتى ( حدود ده دقيقه ) از بول كردن او گذاشته باشد پاك است و وضو و غسل را باطل نمىكند . مسأله 64 - اگر انسان شك كند استبراء كرده يا نه و رطوبتى از او بيرون آيد كه نداند پاك است يا نه ، اگر هميشه بعد از بول استبراء مىكرده اجتناب لازم نيست و چنانچه وضو گرفته باشد باطل نمىشود ، و نيز اگر شك كند استبرايى كه كرده درست بوده يا نه و رطوبتى از او بيرون آيد كه نداند پاك است يا نه ، پاك مىباشد و وضو را هم باطل نمىكند . مسأله 65 - براى زن استبراء از بول نيست و اگر رطوبتى ببيند و شك كند پاك است يا نه ، پاك