امام صادق عليه السلام مىفرمود : « مردم كسانى را كه با ما مرتبطند متهّم به بى دينى مىكنند . » « 1 » حفظ اين پيروان كه در عين اين گونه اتهامات ، آنها فى الواقع حقيقت دين هستند در چنان وضعى بسيار دشوار مىباشد . و سياست تقيّه مربوط به آن دوره و ساير اوضاع و احوال مشابه آن است . تقيه . . . دربارهء تقيّه نظريات مختلفى داده شده است . مخالفين شيعه ، تقيّه را علامت نفاق دانسته و آن را دو رويى و دروغگويى تلقّى مىكنند و گاهى مىگويند : « تقيه و نفاق از بارزترين صفات و اعتقادات شيعه است . . . » . « 2 » اين گونه تعبير در كلمات افراد افراطى ضد شيعه مكرراً ديده مىشود ، و مدتها به صورت يك انتقاد عمومى نسبت به شيعه و ائمّه عليهم السلام در آمده بود علاوه بر جهله و افراطيون اهل تسنّن ، افرادى منحرف از اسلام چون كسروى نيز همانگونه تعبير مىكردند . با مختصر دقتى روشن مىشود كه

--> ( 1 ) - رجال بو على در حالات زراره . ( 2 ) - الصراع بين الأسلام و الوثنيه تأليف عبد آله بن على قصيمى به نقل الدعوه الأسلاميّه تأليف الامام الخنيزى ص 410 . اخيراً كتابهاى زيادى كه بخصوص در سعودى منتشر شده است تقيه را نفاق به حساب آورده‌اند . از جمله آخرين كتابها در اين زمينه كتاب : « اميرالمؤمنين على ، شخصه و عصره » كه شيعه را ميخواهد از على ( ع ) جدا و اتهامات زيادى را به شيعه روا ميدارد .