در ميان شيعه‌ها حفظ شد . « 1 » براى اختلاف شيعه مسائل ديگرى از اين قبيل جلو آوردند : آيا در تلفظ « ص » صرف عربى بودن تلفظ كافى است كه عرب آن را « ص » بداند يا به قول اهل تجويد « صفير » لازم است ؟ مسئله از عوام پرسيده مىشد عوام از آقاى مسجد ، و سپس دور زده به دست اول مىرسيد و سپس از راه ديگرى از آقاى مسجد ديگر مىپرسيدند و او هم بى اطلاع كه چه دستى در كار است . به نظرش نظر آقاى ديگر ناقص مىآمد و بر خلافش رأى مىداد اين نظر هم دور زده به دست اول مىرسيد و آن گاه ميان مريدان دو مسجد ، اختلاف شده دست نامرئى اختلاف را دامن زده اهانت به يكى از دو آقا مىشد ، و آن گاه زد و خورد شروع مىشدو اين تازه بهترين مسئله بود كه طرح مىشد . از كسى مىپرسيدند . ذوالجناح اسب امام حسين عليه السلام دركربلا مذكر بوده است يا مؤنث . ( و راستى اين سؤال به چه درد مىخورد ؟ مگر مذكر باشد يا مؤنث به چه درد اين زمان مىخورد ؟ يكى رأى مذكر ميداد و استدلال مىكرد به فرموده امام حسين عليه السلام در شط فرات كه خطاب به اسب كرد : يا جواد انت عطشان ( اى اسب تو تشنه‌اى ) ، و اين عبارت « انت عطشان » درعربى به مذكر گفته مىشود .

--> ( 1 ) - / و اين هم نشان دهنده خاصيت تحرك شيعه است كه انقلاب‌هاى ملى ومذهبى عمومى درطول تاريخ اسلام ، بيشتر در ميان شيعه بوده است و اين از آن جهت بود كه اسلام متحرك وزنده در شيعه ، اصالت خود را حفظ كرده است و به قول دكتر عبدالرحمت بدوى مصرى حقيقت انقلابى اسلام تنها در شيعه است