الشيخ محمد علي الگرامي القمي

107

مقدمه اى بر امامت (فارسى)

كه با فرمان ما رهبرى مىكردند و بديشان وحى نموديم كه نيكىها كنند و نماز به پا دارند و زكات بدهند و آنها بنده ما بودند . « و لوطا آتيناه حكما و علما . . . » « 1 » به لوط پيامبر حكومت و دانش داديم . يعنى حكومت همه جانبه ، همانطور كه اطلاق كلام اقتضا دارد . و درباره موسى و بنى اسرائيل كه در زمان فرعون استضعاف شده بودند مىفرمايد : « و نريد أن نمنّ على الّذين استضعفوا فى الأرض و نجعلهم ائمة و نجعلهم الوارثين و نمكّن لهم فى الارض . . . » . « 2 » مىخواهيم كه بر آن افراد استضعاف شده منت نهاده ايشان را امامانى بسازيم و وارث - حكومت فرعون - سازيم و به آنها در زمين قدرت دهيم . . . و جعلناهم ائمة يهدون بأمرنا لمّا صبروا و كانوا بآياتنا يوقنون » . « 3 » و چون صبر نمودند از ايشان امامانى قرار داده‌ايم كه به فرمان ما رهنما بودند و به آيات ما يقين داشتند . ملاحظه مىكنيد در اين آيات براى رهبران الهى قدرت و حكومت و رسيدگى به كارهاى اجتماعى به عنوان يك منصب الهى ذكر شده است . در هيچ يك از اين آيات امامت و حكومت اين رهبران مقيد به بيان احكام و توضيح نصوص مذهبى نشده است . بلكه احياناً تصريح به عموميت شده است . مثل بيان امامت مستضعفين در مسير از بين

--> ( 1 ) - سورهء انبياء ، آيهء 74 ( 2 ) - سورهء قصص ، آيه‌هاى 5 و 6 ( 3 ) - سورهء سجده ، آيهء 24