بالا مىبردند ، اهل بيت مىرسيدند به فقرايى كه به جايى پناه نمىبرند . آن فقرايى كه رو دارند مىروند مىگيرند براى آنها مسأله‌اى نيست ، درد بزرگ مال آنهايى است كه راه به جايى ندارند آبرو دارها ، « يحسبهم الجاهل اغنياء من التعفّف » ، آنها را اهل بيت مىرسيدند ، امام صادق ( ع ) بود كه علم مردم را بالا مىبرد و بر سر فقرايى كه در ظلّهء بنى ساعده مىخوابيدند شبها نان و خرما مىگذاشت و همين امام صادق ( ع ) بود كه درك سياسى مردم را بالا مىبرد و آنها را به حقوقشان آشنا مىكرد . پس ولو حكومت ظاهر را از آنها گرفتند ليكن وظائف اساس حكومت را آنها انجام مىدادند گر چه ديگران ولايتهاى شيطانى را داشتند . زور و زر در اختيار داشتند و ستم مىكردند . ولايتهاى واقعى انسانى را همان وقت هم اهل بيت داشتند . پس همان موقع هم كه حاكم غاصب سر نيزه دار است باز ولايت ظاهرى را هم امام دارد ، به هر حال اصل حرف اين است كه ذات أحديت سلطهء باطنى دارد و اولياء خدا مثل پيغمبر ( ص ) و ائمه ( ع ) هم ولايت باطنى دارند آنچه كه ما دربارهء ولايت باطنى مىگوئيم چند چيز است ، در شروع و ختم عالم ، در غفران لغزشها و در تكامل انسانها و چيزهايى ديگر نيز . . . غير از چهارده معصوم نير انسانهايى هستند كه از ولايت باطنى بهره‌اى دارند ، در عالم سلطه دارند ما اين را قبول داريم ، منتها