ارتضيته لنصر دينك جملهء خيلى زيبايى است . دربارهء آقا امام هشتم ( ع ) هم ملاحظه كرده‌ايد در زيارت نامه : اللهم صلّ على وليك على بن موسى الرضا المرتضى الذى ارتضيته ورضيت به من شئت من خلقك خدايا بر ولى خود على بن موسى درود فرست كه او را پسنديدى و از او راضى هستى و هر كه را هم مىخواهى راضى كنى به وسيلهء او راضى مىكنى ! يا در زمان حياتش يا به وسيلهء قبرش ! وارتضيته واصطفيته بعلمك ؛ آگاهانه او را برگزيدى اصطفاء از صفوهء است ، صفوهء يعنى خالص وعصمته من الذنوب ؛ به وسيله مقام عصمت كه مقام مخصوص به او است پناهش دادى ، چنان كه در صلوات ماه شعبان ملاحظه مىكند : وعصمة المعتصمين ؛ آل محمد حفاظت حفاظت خواهان هستند ، هر كه از شر شيطان و يا چيزهاى ديگر پناه مىجويد بايد به در خانهء اينها برود . وبرّءته من العيوب ؛ از همه عيبها او را سلامت داده‌اى ، هيچ عيبى در او نيست ؛ واطلعته على الغيوب ؛ او را بر مسائل غيبى آگاه كردى . اينهم مفاد روايت است كه اينها آگاهى به غيب دارند . در آيه‌اى از قرآن مىفرمايد كه خداوند عالم الغيب است و كسى را از غيب خويش آگاه نمىكند ولى فوراً تخصيص مىزند مگر كسى را كه خدا راضى باشد : عالم الغيب فلا يظهر على غيبه احداً الا من