بعد در دعاى مزبور يك نكته‌اى راجع به علت اين همه ارزش براى آقا ولى عصر ( عج ) ذكر شده و آن : تعبير فانه فاء به منزلهء علت است فانه عبدك : او بنده تست ، همه ارزشها از اينجا ناشى مىشود . در شهادت رسالت نيز اينطور مىگوئيم : اشهد ان محمد عبده و رسوله ، مقام رسالت به خاطر عبوديت آن حضرت ، داده شده است . سلام الله عليه و آله . شايد در كاف عبدك هم عنايتى هست كه عبد مقام ذات باشد نه اسماء وصفات ؛ مثلًا عبدالرزاق و عبدالرحمن نيست بلكه عبد مقام ذات است ؟ الذى استخلصته لنفسك آن عبدى كه او را براى خودت خالص كردى . خالص يعنى هيچ چيز جز الله در وجودش نيست ، اگر ، در زبانمان ، در نگاهمان ، در گوشمان ، دردست و پايمان جز خدا هيچ چيز نباشد مىشويم عبد خالص . علامه طباطبايى رحمه الله عليه در تفسير اياك نعبد و اياك نستعين سخنى به حق مىفرمايد : نعبد يعنى همه‌مان ، همهء وجودمان عبد است . معنايش اين است كه حتى قوهء خيالمان عبد است ، قوهء توهّممان عبد است ، سمع و بصرمان عبد است . نتيجه همان است كه در ذيل روايت آمده است : لايزال عبدى المؤمن يتقرّب الى بالنوافل حتى اكون سمعه و . . . به حسب روايات ما نوافل اثرش مهم‌تر است و علتش هم خلوص بيشتر