خلقت عالم به طفيل چهارده معصوم عليهم السلام بنا به آن چه تاكنون گفتيم هدف از خلقت عالم انسان است ليكن نه هر انسان ، بلكه انسانى كه چون چهارده معصوم باشد . انسان‌هاى موحّد ديگر هر چند كه به درجاتى از ارتباط الهى رسيده‌اند ليكن به درجه مطلوب اصلى كه وصل به بى نهايت باشد نرسيده‌اند بنابراين ديگران به طفيل چهارده معصوم ايجاد شده و ارتزاق نموده و مورد لطف واقع مىشوند ؛ زيرا خود نرسيده‌اند به آن جا كه بايد برسند و در استعدادشان به وديعت گذارده شده است . اساساً در هر حركتى ، هر درجه و قدمى مقدمهء درجهء بعد و قدم بعد مىباشد ، حركت قابل تقسيم به بى نهايت است و هر جزوى مقدمهء رسيدن به جزء بعد مىباشد . انسان‌ها هم در حركت تكاملى خويش درجات بى نهايتى را بايد طى كند و هر درجه‌اى مقدمه درجهء بعد مىباشد و براى درجهء بعد به وجود مىآيد و انسانهاى در درجهء پايين‌تر نيز به خاطر و به طفيل انسان درجهء برتر به وجود مىآيد . وجود جسمانى انسان مطرح نيست ، هدف از ايجاد او مطرح است و آن « كمال مخصوص » مىباشد . حتى اگر انسانى به كمال