را غرض از خلقت عالم معرّفى كرده است احاديث ديگرى هم داريم كه دلالت بر اين موضوع دارد . برخى اعتراض كرده‌اند كه اين جمله بر خلاف قواعد ادبيات عرب است . زيرا كلمهء لولا على القاعده نبايد بر سر ضمير متصل بيايد ، بايد چنين گفته شود : « لولا انت » ، نه « لو لاك » . اين اعتراض را كسروى هم به پيروى از برخى علماى ادب در يكى از نوشتجاتش ذكر كرده بود . . . امّا بايد بدانيم كه هر چند قاعدهء كلّى همان است ، ليكن در برخى موارد به رعايت وزن كلام و يا جهات ديگر بر خلاف قاعدهء كلى مزبور عمل مىشود ، و اين كار هم كم نيست . به كتاب‌هاى ادبيات عرب و نيز موارد استعمال عرب ، رجوع شود تا معلوم گردد كه تعبيرهاى « لولاه » و « لولاك » و « لولاها » و نظاير اين‌ها نيز زياد است . روايات بسيارى دربارهء پيامبر صلى الله عليه و آله و يا دربارهء پيامبر صلى الله عليه و آله و على عليه السلام ، و يا دربارهء خمسهء طيبهء ( پيامبر ، على ، فاطمه ، حسن و حسين عليهم السلام ، و يا دربارهء پيامبر صلى الله عليه و آله و دوازده امام عليه السلام وارد شده است كه اين‌ها هدف از خلقت هستند . اين دسته روايات ، متعدد و مكرر و مستفيض بلكه متواتر مىباشد . به برخى از اين موارد اشاره كرده و سپس وارد توضيح معناى حديث مزبور مىشويم .