مقدمه‌اى بر چاپ سوم ديماه 1352 بود كه پس از طى دوران سخت بازجوئيهاى ساواك در كميته مشترك به اصطلاح ضد خرابكارى به زندان قصر منتقل شدم . از همان اول ورود در قرنطينه - كه بعدها تجديد ساختمان شده و نام بند 7 به خود گرفت - دسته بنديها و گروه گيريها در ميان زندانيان مشهود بود ، هر فردى به مجرد ورود تحت پيگرد دقيق گروههاى مذهبى و غير مذهبى قرار مىگرفت كه چگونه فردى است ، اعتقاداتش ، مقاومتش ، انعطاف‌پذيرش ، و همه چيز . . اگر فرد كم اطلاعى بود فوراً از طريق شاخه‌هاى فرعى گروه غير مذهبى به مقامات در رأس غير مذهبىها - كه در زمان ما ديگر كمون جداگانه‌اى نداشتند و با توافق بچه‌هاى اوليه راس سازمان مجاهدين با كمونيستها در سال 50 به هر مصلحتى كه خودشان در برابر پليس حساب مىكردند و فعلًا كارى به آن ندارم ، همه با هم يك كمون مشترك داشتند - اطلاع داده مىشد و براى فرد كم اطلاع افرادى ورزيده تعيين مىشدند كه به ترتيب روى آن كار كنند تا تدريجاً جذبش كنند . البته اگر مىديدند فرد تازه وارد نماز نمىخواند ديگر خيلى زحمت