مىآيد كاملًا به اين نكته واقف مىشويم كه آنها ذهنى بحث مىكنند و مسائل روشن جلوى خود را نمىبينند مثلًا براى نفى ثابتات ، از علم و غير علم ، مىگويند : آقا چه مىگوئيد ، جهان در حركت است ، همه چيز حتى فكر در حركت و تغيير است ما ثابت نداريم . . . . ولى اين همه صور ثابت از سالها پيش را در حافظهء خود توجه نمىكنند . شوق عامل حركت يكى از نويسندگان سابق آن‌ها دكتر ارانى - مىگويد : « اشكال ندارد . اين صور ثابتند و در عين حال متغير . و اين تناقض را با اصل تضاد و تناقض ديالكتيكى حل مىكنيم . . . ! ! و چه بسا شما تصور مىكنيد اصل تضاد و تناقض يك مطلب مقدس و مهمى است كه آنها كشف كرده‌اند ، وقتى به نوشتهء برخى از بزرگانشان مراجعه مىكنيم به قول معروف يخ مىزنيم . مثلًا ژرژ پوليتسر در اصول مقدماتى فلسفه مىگويد : « گاهى مىگوئيم باران مىبارد و هنوز جمله ما تمام نشده باران مىايستد ، اين جمله در ابتداى شروع صحيح و سپس غلط شد و جمع صحيح و غلط در يك عبارت شد » ! هر طلبهء ابتدائى حوزه‌هاى علمى و هر دانشجو و دانش آموزى كه با منطق ما سر و كار دارد مىداند كه تناقض ممتنع آن است كه در زمان واحدى باشدنه در دو زمان ، انصاف اين است كه اين آقايان معناى تضاد