هدف در جهان و چشم براى زدن و يا هيچكدام براى هيچكدام ؟ ! كليهء پديده‌هاى جهان به سوى مقصدى در حركتند ، دانهء گندمى كه زير خاك مدفون مىشود براى اين است كه روزى با قدرت حيات ، خاك تيره را بشكافد و خوشه‌اى پراز گندم شود . اجزاء فشرده توده خاكى كه در شرايط مخصوص درون زمين قرار مىگيرد براى اين است كه روزى عقيق و فيروزه شود اسپرم حيوان و انسانى كه در رحم جفتش قرار مىگيرد براى اين است كه روزى به صورت موجودى قدرتمند تجلى كند ، خورشيدى كه با نيروى جاذبهء خويش كرات منظومه‌اش را به دور خود جمع مىكند براى اين است كه با حرارت خود كانون اين خانواده را گرم نموده نيروى حيات در آنها بدمد و . . . « 1 » عقيدهء غير هدفيها در اين بحث گفته آمپدوكل يونانى را به ياد مىآورد كه تصور مىكرد اعضاء و جوارح ما ابتدا بىارتباط و مستقل از هم ساختمان يافتند و به قول برتراندراسل بنابراين هزاران سر بى گردن و بازوى بى شانه همراه با چشمانى كه در كاسهء سر نبودند در هم و بر هم سرگردان بودند ، سپس اعضاء و جوارح مزبور به هم پيوسته و از آنها انسان و حيوان پديد آمد . « 2 »

--> ( 1 ) - براى نمونه به كتاب حيات و هدفدارى رجوع شود . ( 2 ) - تاريخ فلسفهء غرب ترجمهء نجف دريابندرى .