خلاف كرده است . آن گاه معاويه ابوهريره را پس از اين حديث ! به استاندارى مدينه بر گزيد . ( ابن ابى الحديد ج 1 ص 358 ) . راستى ابوهريره‌ها كه براى لذت چند روزهء دنيا چنين كردند در برابر دادگاه عدل الهى چه خواهندگفت ؟ و همين ابن ابى الحديد هم با وجود اين همه روايات چگونه مىگويد : على ( ع ) از همه به خلاف شايسته‌تر و سزاوارتر بود لكن نه از باب نص ، بلكه از باب افضليت . زيرا او پس از پيامبر ( ص ) از همهء بشر برتر بود و به خلافت شايسته‌تر . آيا شارح نهج البلاغه را آن همه نصوص از زبان پيامبر ( ص ) دربارهء وزارت و خلافت على ( ع ) و نيز دلالت خود ايات قرآن كافى نيست ؟ تا بگويد نه از باب نصّ ! . يكى ديگر از روايات ، حديث طير مشوىّ است ؛ شخصى يك مرغ بريان شده براى پيامبر ( ص ) هديه آورد پيامبر ( ص ) دست به دعا برداشته عرضه داشت : « خدايا محبوبترين خلق نزد خودت و نزد من را حاضر كن تا همراه من از اين مرغ بخورد . » در آن هنگام على ( ع ) آمد و همراه پيامبر ( ص ) از آن غذا خورد . مسعودى ، در مروج الذهب ، ج 2 ، ص 49 ، سبط بن جوزى ، درتذكره ، ص 23 ، ابن ابى الحديد در شرح نهج البلاغه و احمد در مسند . و بخارى و مسلم همه نقل كرده‌اند . يك مجلّد عبقات الأنوار مرحوم مىحامد