من شما را به دو كلمه مى خوانم كه بر زبان سبك و آسان و در مقام ارزش سنگين هستند و با آن دو كلمه عرب و عجم را مالك مىشويد و همه ملتها تسليم شما مىشوند و بوسيله‌ى آن دو كلمه به بهشت وارد مىشويد و از دوزخ نجات پيدا مىكنيد ، و آن دو كلمه : شهادت است به اينكه لا إله الا الله و اينكه من رسول خدا هستم . و هر كس دعوت مرا اجابت كند و در قيام به اين امر به من كمك كند برادر من ، وزير من ، وارث من و جانشين من پس از من خواهد بود ، هيچ كس جواب نداد ، على ( ع ) بر خواست و عرضه داشت : يا رسول الله من تو را يارى مىكنم و وزير و كمك تو خواهم بود ، پيامبر ( ص ) فرمود : يا على ! تو بنشين ! بار ديگر پيامبر ( ص ) آن كلمات را تكرار كرد ، باز هم كسى جز على ( ع ) برنخاست و پيامبر ( ص ) او را امر به نشستن فرمود ، بار سوم نيز پيامبر ( ص ) همان كلمات را فرمود و باز فقط على ( ع ) بر خاست و اعلام اجابت دعوت نمود و عرضه داشت : من ياور تو و كمك تو هستم يا نبى الله ! پيامبر ( ص ) سپس فرمود : حتما كه اين برادر من و وصى من و جانشين من در ميان شما مىباشد . و بنا به نقلى ديگر فرمود : تو برادر و وصى و جانشين من هستى ! اين قضيه به قدرى از نظر تاريخى مسلم است كه علاوه بر تاريخ‌نويسان شيعه و سنى ، مستشرقين خارجى نيز آن را ذكر