چنين مسائلى را دارد ، بين عقل و دل يك مرحله اذعان و اعتراف هست ولى آن هم ، مرحله كلى است نه وصل خاص . اينها كه گفته شد همه درباره‌ى اسماء توصيفى بود ، اسماء افعال هم داريم . اسماء فعلى عبارتند از وجودات خارجيه‌اى كه خدا را نشان مىدهند كه اينها خيلى بهتر از اسماء توصيفى ، خدا را نشان مىدهند ، اسماء توصيفى مفاهيم هستند ، شما صد هزاران منبر برويد و هزاران جلد كتاب درباره‌ى توحيد بنويسيد ، شايد به اندازه‌ى دو تا معجزه يك امامزاده تأثير ندارد ، اين دو تا معجزه بحث وجودى خاص است ، اثر عملى را نشان مىدهد ، البته « مداد العلماء افضل من دماء الشهداء » ، را قبول داريم ، براى اين كه شهيد هم ، به دنبال يك قلم روشن شده و رفته و به شهادت رسيده است ، تا علماء نبودند جوانان اين چنين روشن بينى پيدا نمىكردند كه از آن راه بروند ، اين مسلم است ، كه علت اهم و اشرف از معلول است ، و مداد علت براى خون شهيد است ، اين را قبول داريم ، و بايد بيش از آنچه كه به شهدا اهميت داده مىشود به علماء اهميت داده شود ، علماى راستين كه واقعا انجام وظيفه مىكنند ، ولى بالاخره در مقام وجود حرفهاى كلى هم به وسيله‌ى وجودات ، بهتر معلوم مىشود ، كتابها و بيانات علما و مدادشان ، در صورتى ارزش دارد كه نويسنده دنبال مدادش باشد ، اين