بسم الله الرحمن الر حيم و صلى الله على محمد و إله الطاهرين اسم وصفى و فعلى از صحبتهايى كه شب قدر قبلى كرديم يك مطلبى به دست آمد و آن اين كه ؛ به طور كلى اسماء خداوند به دو قسمت تقسيم مى شوند : اسماء توصيفى و اسماء افعالى ؛ اسماء توصيفى ، مفاهيم هستند همچون رحمن ، رحيم ، الله و . . . كه هزار مورد از آنها در دعاى جوشن كبير آمده است . اين اسماء لا يتناهى هستند ؛ زيرا در هر اسمى فصل ، جنس قريب ، جنس بعيد و مباحثى از اين قبيل هست . مثلا در اسم خالق : تا بخواهد صفت خالقيت خدا نسبت به زيد برسد ، مراحل زيادى بايد طى شود . اصل خالقيت هم به يك اسم ديگرى بر مىگردد كه فعلا كارى به آن نداريم ولى مراحل خود خالقيت ، اول بايد خالق وجود انبساطى ظلى باشد كه اصل امر واحد است « و ما امرنا الا واحدهء » امر خدا يك چيز است و يكى است « و ما كان عطاء ربك محظورا » ؛ آنچه كه از ناحيه‌ى خدا صادر مىشود محدود نيست ، نامتناهى و نا محدود است ، اول ، خالق آن است - كه نامحدود است - بعد از خلقت وجود ظلى انبساطى ، نوبت به خالقيت مراتب مقيده مىرسد و اولين