وجود لفظى وسيله‌ى ايجاد همه‌ى عالم است ، به علاوه ، خودمان هم در برخوردها ، محاورات و . . . مى بينيم كه انجام بسيارى از مسائل فردى و اجتماعى به وسيله‌ى لفظ است ؛ عبادات كه وسيله‌ى تكامل انسان است ، با لفظ است ، خشم و غضب ، رضا و محبت ، با لفظ به وجود مى آيد ومهمترين عامل تقريبا لفظ است كه بين دو نفر به عنوان اظهار علاقه رد و بدل مىشود . معاملات و عقود با لفظ است . بنابراين اين طور نيست كه وجود لفظى ، يك وجود ضعيفى باشد ، تكامل علم بشر به وسيله‌ى لفظ است ؛ الفاظ منتقله از معلم به متعلم ، كتابت هم حاكى از لفظ است ؛ وسيله اى براى نشان دادن لفظ است . و خلاصه همهء امور زندگى بشرى با لفظ انجام مىشود . احترام اسم لفظى و تكوينى در عرف و لغت ، اسم را همين لفظ مى دانند ، و شايد اين هم اشتباهى ديگر باشد ، زيرا لفظ از يك معنا حكايت مىكند كه آن معنا ، اسم است ، بنابراين لفظ ، اسم الاسم است - چنانچه بيشترعرفا هم بدان معتقدند - كارعرفان ، تحليل برخى مفاهيم عرفى است ، كار فلسفه هم ، تحليل مفاهيم عرفى است ، اما درفلسفه ، مدار تحليل