الحديد هم در شرح نهج البلاغه ج 2 ص 449 از پيامبر ( ص ) نقل مىكند : « هر كه مىخواهد به آدم ابوالبشر نگاه كند در علمش ، و به نوح در حكمتش ، و به ابراهيم در دوستيش با خدا ، و به موسى در هيبتش ، و به عيسى در عبادتش ، به على بن ابىطالب نگاه كند . كه او جامع همهء آن فضائل است كه ديگران پراكنده دارند » ، محى الدين عربى نيز در ص 172 يواقيت همين را آورده و فخر رازى در تفسير آيهء مباهله و سليمان بلخى در باب چهلم ينابيع الموده از احمد حنبل نقل مىكند كه : براى هيچ يك از صحابه به اندازهء على ( ع ) فضائل نقل نشده است و پيامبر ( ص ) فرموده كه : « علماء امتى افضل من انبياء بنى اسرائيل ، » و مسلما على ( ع ) قدر متيقن از اين علماء مىباشد ، زيرا پيامبر ( ص ) فرمود : انا مدينهء العلم و على بابها . بنابراين نصوص زياد الهى و نبوى تصريح و يا دلالت به خلافت آن حضرت پس از پيامبر ( ص ) دارد . صرف نظر از رواياتى كه قبلًا به اختصار گذشت و بسيارى روايات ديگر ، برخى روايات از پيامبر اكرم ( ص ) اهميت جايگاه على ( ع ) در جهت تثبيت تأويل حقايق قرآنى و تبيين مصالح سيرهء سياسى آن حضرت را اين گونه توضيح مىدهد : « پيامبر اكرم ( ص ) در روز فتح خيبر به على ( ع )