از جملهء روايات ، رواياتى است كه دربارهء آيهء مباهلهء 61 آل عمران از طريق شيعه و سنى وارد شده است . « فمن حاجّك فيه من بعد ما جاءك من العلم فقل تعالوا ندع ابنائنا وابنائكم و نسائنا و نسائكم و انفسنا و انفسكم ثم نبتهل فنجعل لعنهء الله على الكاذبين » : اگر پس از اين همه علم كه به تو رسيد كسى با تو لجاج مىكند بگو بياييد پسران ما و شما ، و زنان ما و شما ، و جانان ما و شما را بخوانيم سپس نفرين كرده لعنت خدا را بردروغ گويان قرار دهيم . اتحاد على ( ع ) و پيامبر ( ص ) ترديدى نيست كه پيامبر ( ص ) در داستان مباهله با مسيحيان نجران ، على و فاطمه و حسين و حسن عليهم السلام را همراه خود برد ، شيعه و سنى روايات زيادى در اين باره نقل كرده‌اند ، فخر رازى و ثعلبى و سيوطى در درالمنثور ، بيضاوى در انوار ، زمخشرى در كشاف ، مسلم در صحيح ، ابونعيم در حليهء الاولياء ، سليمان بلخى در ينابيع الموده ، ابن حجر در صواعق و ديگران بدون اختلاف نقل كرده‌اند ، قضيه در 24 ذى حجه بوده كه اتفاقاً قضيهء انگشتر دادن على ( ع ) در حالت ركوع نماز نيز در 24 ذى حجه بوده است . رؤساى مسيحيان سيد و عاقب و جاثليق وعلقمه وقتى منظر پيامبر و على و فاطمه و حسنين عليهم السلام را ديدند از